مقبره شاهرخ میرزا

در صحن امامزاده جعفر(ع) دامغان، در ضلع میان شمال و مشرق، بنایی مربع‌شکل قرار دارد که طول هر ضلع خارجی آن ۵ متر و هر ضلع داخلی آن ۴ متر است. این بنا دارای گنبدی مدور و کوچک بوده و ارتفاع آن حدود ۱۱ متر می‌باشد. این ساختمان به نام «مقبره شاهرخ میرزا» شناخته می‌شود.

مؤلف کتاب «مطلع‌الشمس» محل این بنا را خانقاه دانسته و درباره آن چنین نوشته است:
«در صحن، در ضلع میان شمال‌غرب و مغرب، بنایی است با تکلف. یک درِ آن رو به جنوب است که فعلاً با خشت مسدود شده است. از قراری که معلوم می‌شود اینجا خانقاه بوده است. در اطراف درِ بنا کاشی متوسطی دیده می‌شود…» وی همچنین متن کتیبه بنا را عیناً نقل کرده است.

مقبره شاهرخ میرزا بنایی برون‌گراست که حدود ۰/۷ متر از سطح زمین بالاتر قرار گرفته است. پلان این بنا به صورت مربع بوده و در سه وجه دارای تقارن است؛ اما در وجه چهارم، به دلیل اتصال بنا به مجموعه امامزاده جعفر، این تقارن از بین رفته است. این بنا شامل یک اتاق منفرد است که سقف آن در اصل با گنبد پوشیده شده، اما در حال حاضر سقفی تخت به‌عنوان حائل میان اتاق و فضای زیر گنبد قرار دارد.

تزئینات بنا شامل آجرکاری ساده و در عین حال زیباست. همچنین کاشی‌های کوچک فیروزه‌ای در میان آجرها به صورت معقلی کار شده‌اند که از عناصر تزئینی بنا به شمار می‌روند. در قسمت ورودی نیز کتیبه‌ای قرار دارد که عنوان بنا را بیان می‌کند. این کتیبه با کاشی‌های فیروزه‌ای و ترکیب آن با کاشی‌های زردرنگ اجرا شده است.

این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شماره ثبت ۱۷۵۸۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.