خانه میررحیمی
عمارت میررحیمی از خانههای زیبای دوره قاجار است که گچبریهای چشمنواز آن، جلوهای ویژه به بنا بخشیده است. این عمارت در محله بالامحله دامغان قرار دارد و ورودی آن روبهروی خیابان خندق واقع شده است.
خانه دارای حیاطی وسیع با یک درخت توت قدیمی است. پنجرهها و ورودیهای ساختمان در سمت شرق قرار دارند و شامل دو ورودی به اتاق هلالی قمی هستند. در بالای ورودیها، یک ردیف پنجره بهصورت سرتاسری تعبیه شده که دارای طاق جناغی تند است.
یکی از ورودیها در سمت جنوب شرقی قرار دارد و به آشپزخانه و اتاقی تالارمانند راه مییابد. ورودی دیگر در شمال شرقی است که از طریق یک پاگرد به اتاقی دیگر و سپس به اتاق تالارمانند و اتاق پشت آن راه پیدا میکند. اتاق اول دارای طاقچههایی ساده و بدون تزیین در زیر سقف است. اتاق پشت آن نیز طاقچههایی مشابه دارد، اما بههمراه تزیینات گچبری.
زیباترین بخش بنا، اتاق تالارمانند است که پلان چلیپایی دارد. تمامی طاقچهها و طاقنماهای این بخش با گچبریهای بسیار زیبا شامل نقوش گلوگیاه، پرندگان، حیوانات و طرحهای هندسی آراسته شدهاند. سقف میان اتاق، همچنین سقف بخش شرقی و غربی که کمی پایینتر از سقف مرکزی قرار دارند نیز با گچبریهایی به شکل نقوش قالی تزئین شدهاند.
در دو گوشه شرقی این اتاق دو در قرار دارد: یکی بهعنوان کمد استفاده میشود و دیگری راهپلهای دارد که به طبقه دومِ اتاق پشت اتاق اول راه مییابد و اکنون بهصورت انباری مورد استفاده است. این اتاق تالارمانند دو در دیگر نیز در بخش شمال و جنوب دارد که یکی به اتاق اول و دیگری به آشپزخانه راه باز میکند.
این خانه در گذشته مجموعهای وسیع بوده که اکنون بخش عمده آن با ساختمانهای جدید جایگزین شده و تنها بخشهای یادشده باقی مانده است.
عمارت میررحیمی در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شماره ۱۷۵۸۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.