بارو دامغان
دیوار باروی دامغان برای حفاظت از شهر در برابر یورش دشمنان ساخته شده بود. از این سازهٔ عظیم که پیرامون شهر را دربرمیگرفت، امروزه بخشهایی از آن در نقاط مختلف دامغان باقی مانده است. از این دیوار، حدود ۱۶۱۰ متر در بخش جنوبی، حدود ۱۶۲۰ متر در بخش شرقی و حدود ۱۵۰ متر در قسمت شمالی برجای مانده است.
قدمت دیوار باروی دامغان به اوایل دوران اسلامی، و احتمالاً پیش از آن، بازمیگردد. این بنا پس از ارگ بم، بزرگترین سازهٔ خشتی ایران به شمار میآید و از مهمترین دیدنیهای تاریخی دامغان محسوب میشود. این اثر ارزشمند در سال ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.