حمام خوریا
حمام خوریا در نزدیکی تکیهٔ خوریا و مسجد جامع شهر دامغان قرار دارد و از بناهای اواخر دورهٔ قاجاریه به شمار میآید. گفته میشود محل این حمام در گذشته باغی پر درخت بوده است. در سال ۱۳۳۰ هجری قمری هنگام گودبرداری زمین باغ برای ساخت حمام، بقایای حمامی قدیمی از زیر خاک نمایان شد؛ بهگونهای که گلخن حمام فعلی همان گلخن حمام پیشین به شمار میآید.
حمام خوریا از دو بخش زنانه و مردانه تشکیل شده است. بخش زنانه شامل ورودی، سربینهای هشتضلعی، گرمخانه و قرینههایی با پوششهای طاق و گنبد است. بخش مردانه نیز دارای سربینهای مربعشکل با چهار غرفه در هر ضلع و حوضی در میانه است و گرمخانهٔ آن با پوششهای طاق و گنبد ساخته شده است. روشنایی فضای داخلی حمام از طریق روزنههایی که در گنبدها تعبیه شدهاند تأمین میشود.
این حمام قدیمیترین حمام شهر دامغان به شمار میرود و از موقوفات حاج مصطفیخان نصیری است. تاریخ ساخت آن نیز سال ۱۳۲۹ هجری قمری ذکر شده است.